briardy w polsce

posłuszeństwo i obrona

W przygotowaniu.

sport kynologiczny

Istnieje kilka dyscyplin kynologicznych, które z roku na rok zdobywają coraz większe grono zwolenników. Najpopularniejszą jest niewątpliwie agility. Inne to: obedience, flyball, taniec z psem. Oczywiście nie są to sporty czysto użytkowe. Dają natomiast mnóstwo frajdy zarówno właścicielowi jak i psu. Przyjrzyjmy się nieco bliżej każdemu z  nich.

agility

To rodzaj zabawy z psem wywodzący się z Anglii. Sam termin znaczy- "zwinność, ruchliwość". Pierwszy pokaz odbył się w 1978 r. podczas londyńskiej wystawy Cruft's Dog Show. Konkurencja polega na pokonaniu toru złożonego z różnego rodzaju przeszkód do skakania ( )stacjonat ), kładek, tuneli, palisad, huśtawek i slalomu. Pies jest prowadzony przez przewodnika odpowiednimi komendami. Jednych przeszkód musi dotknąć, inne powinien bezkontaktowo omijać. Za błędy ( regulamin agility FCI ) są naliczane punkty karne. Agility, zarówno od psa jak i jego przewodnika, wymaga dobrej kondycji i wzajemnego świetnego kontaktu. To przede wszystkim konkurs zwinności. Czas przebiegu jest drugim kryterium oceny i rozstrzyga o lokacie w przypadku dwóch identycznie punktujących psów. W wielu krajach to niezwykle popularny sposób aktywnego spędzania czasu wolnego w towarzystwie psa. U nas również istnieją i powstają kluby agility, w których można trenować i doskonalić umiejętności na torze przeszkód. Organizowane są pokazy i zawody sportowe. Psy startują w  kilku klasach wzrostowych ( Small- poniżej 35 cm, Medium- 35- 45 cm, Large- powyżej 43 cm w kłębie ). W zawodach agility w Polsce startuje kilka briardów.

obedience

Jest popularną w krajach FCI dyscypliną z zakresu posłuszeństwa. Pies prowadzony przez przewodnika wykonuje program złożony z kilku ćwiczeń. Ocenia się dokładność wykonania zadań i czas. Obedience jest oparte o  tzw. pozytywne metody szkolenia. Pies ćwiczy chętnie, radośnie. Nie ma tu miejsca na przymus. Do Polski obedience trafiło dzięki mieszkającej we Francji działaczce kynologicznej Pani Marii Kuncewicz.

flyball

W tej konkurencji pies startuje bez przewodnika. Sam sport narodził się w USA, w Kaliforni. Na czym polega? Pies musi przebyć tor z czterema płotkami o wysokości ok. 20- 40 cm ( w zależności od wielkości startujących psów ), aby dobiec do skrzyni, z której uwalnia piłkę, zazwyczaj tenisową, ( za pomocą specjalnej wyrzutni, uderzeniem łap w  platformę ), a potem wrócić do linii start- meta ta samą drogą. Oczywiście z piłeczką w pysku! Żaden z płotków nie może zostać ominięty. Zawody flyball są rozgrywane na ogół drużynowo, tzn. w sztafetach liczących po cztery psy. Dopuszczalny jest doping na odległość w postaci komend głosowych lub gestów. I tu znowu potrzebne jest idealne zgranie psa z przewodnikiem. Zwycięża drużyna, która najszybciej bezbłędnie pokona tor.

taniec z psem ( dog dancing )

Nowa, w Polsce jeszcze mało znana, ale bardzo interesująca i  widowiskowa konkurencja. Najkrócej mówiąc- połączenie posłuszeństwa, muzyki i tańca. Przewodnik razem z psem porusza się przy akompaniamencie muzycznym. Taniec z psem wyrósł z obedience. W 1980 r. w Kanadzie po raz pierwszy odbył się tego typu pokaz, a określono go jako "freestyle". Taniec rozwijał się w Kanadzie i USA. Znalazł również entuzjastów w Europie, gdzie w 1990 r. został zaprezentowany podczas Cruft's Dog Show przez trenerkę obedience Mery Ray pod nazwą "heelwork to music"- HTM. Na HTM składają się w zasadzie typowe elementy obedience, które są pokazywane z udziałem muzyki. Freestyle, czyli styl wolny jest bardziej rozbudowany. Obejmuje m.in. figury typu: obieganie przewodnika, ukłon, obrót psa wokół własnej osi, slalom między nogami przewodnika, chody boczne, cofanie się przed przewodnikiem lub razem z&nim. Słowem jest to cały układ choreograficzny. Wielu zawodników łączy w swych ćwiczeniach zarówno elementy: HTM, jak i stylu wolnego.

O predyspozycjach i udziale briardów w sportach kynologicznych mozecie poczytac w następnym dziale.